Breek de stilte…..!

Wat weerhoudt ons eigenlijk om onze mond open te doen tegen leidinggevenden? Als iets je niet bevalt of als je een suggestie hebt voor verbetering. Waarom kiezen we vaak voor ‘silence over voice’ zoals dat in het Engels zo mooi heet?
In een reeks studies naar ‘organizational silence’ laten James Detert en Amy Edmondson verrassend zien, dat de verklaring hiervoor veel verder gaat dan het echte, objectieve, gedrag van de leider (bijvoorbeeld bestraffing) of de context (bijvoorbeeld dat je de baas nooit te spreken krijgt). Nee, stellen zij: veel belangrijker zijn onze zelfontwikkelde ‘theorietjes’ over wat er gevaarlijk aan is om ‘je mond open doen’. Voorbeelden van ideeën uit zulke ‘implicit voice theories’ zijn “Een verbetering ergens voor voorstellen is beledigend voor degene die ervoor verantwoordelijk is”. Of: “Het is dom om een half doordacht idee te opperen”. Detert en Edmondson stelden echter vast dat mensen zelden echt ervaringen konden noemen die dergelijke ideeën ondersteunden. Ze geloofden ze gewoon – met alle gevolgen van dien. Want alleen het aanhangen van die ideeën blijkt ons veel sterker aan te zetten onze mond te houden dan welke directe (negatieve) ervaring of beperkende omstandigheid dan ook! It’s all inside our heads….
Denk hier eens aan als u weer eens overweegt (!) uw mond open te doen: heeft u écht gezien en/of ervaren dat dat bij deze baas of collega ‘gevaarlijk’ is? Hoe zeker bent u daarvan ? Of volgt u toch onbewust een persoonlijk theorietje – een zeer algemene aanname? In dat laatste geval: neem eens de proef op de som. Bréék die stilte – als u durft !!!

(WvO)

Detert, James R. and Edmondson, Amy C. (2011), Implicit voice theories: taken-for-granted rules of self-censorship at work, Academy of Management Journal, vol. 54, no.3, 461-488.

Comments are closed.