Dure onzin over geslachtsverschillen

Vorige week nog heb ik me enorm geërgerd aan de hulpeloze show die twee studentes opvoerden bij het aansluiten van een kabeltje aan een laptop “want ze snappen echt níks van techniek!”. Hilariteit alom. Pijnlijk: waar ze écht niks van snapten is dat ze zichzelf op achterstand zetten door zich achter een bot vooroordeel te verschuilen.

Enkele weken geleden schreef Marcel Hulspas in De Pers een prachtig review van het boek Delusions of Gender van Cordelia Fine. Het boek maakt op wetenschappelijke basis (d.m.v. meta-analyses) gehakt van de hardnekkige mythe dat de hersenen van mannen en vrouwen ‘anders in elkaar zitten’.

Feitelijk, zo stelt Fine, is er gewoon sprake van wat zij noemt ‘neurosexisme’. Want de mythe wordt te pas en te onpas ingezet om het ontbreken van vrouwen in leidinggevende posities te rechtvaardigen: ze zouden er gewoon niet geschikt voor zijn óf juist wel, maar dan vooral voor de ‘empatische toon’. Beide blijkt wetenschappelijke flauwekul en gewoon ‘duurverpakte discriminatie’ in Hulspas’ woorden.

Wat er in feite aan de hand is, is dat vrouwen –helaas- sterk beïnvloed worden door culturele stereotypen. Veel experimenten laten dan ook zien dat meisjes het op wiskundig gebied (een bekend vooroordeel) alleen slechter doen dan jongens wanneer ze dénken dat ze er slechter in zijn: ze gaan er zich prompt naar gedragen. Ook zogenaamde verschillen in ruimtelijk inzicht en hersenanatomie bestaan gewoon niet.

Je zou hopen dat dergelijk onderzoek een einde maakt aan de wijdverbreide bewuste en onbewuste discriminatie van vrouwen in en voor leidinggevende posities. Helaas ondersteund door het zelfbeperkende geloof van de vrouwen zélf. We zouden niet moeten willen dat 50% van het aanwezige talent in onze organisaties systematisch wordt onderbenut door hersenspinsels….

(WvO)

Comments are closed.